Hoe voorkom je dat infraroodverwarmers in de badkamer een gevaar vormen
Laten we eerlijk zijn: het plaatsen van een infraroodverwarmer in de badkamer is net alsof je met vuur speelt – zowel letterlijk als elektrisch gezien. Er is stoom, spetterend water en een constante luchtvochtigheid. Omdat water goed geleidende eigenschappen heeft, kan één klein openingje in de isolatie al tot een kortsluiting leiden, of erger nog: tot een dodelijke schok.
Om veilig te blijven, richten we ons op twee belangrijke punten: het voorkomen van waterlekken en het afsluiten van openingen.
Het voorkomen van waterlekken
De meeste standaardlampen zijn helemaal niet bedoeld voor een omgeving met veel stoom. Om te voorkomen dat de elektriciteit ergens anders naartoe gaat, gebruiken we hoogwaardig kwartsglas en keramische isolatoren aan de uiteinden van de lamp. Het goede nieuws is dat deze materialen geen water opnemen.
We plaatsen de lamp in een behuizing met een IP-classificatie, zodat condensatie niet bij de elektrische contactpunten kan komen. Maar zelfs dan kan nog vocht binnendringen. Hiervoor gebruiken we hydrofobe coatings op het interne frame van de lamp. Hierdoor wordt het interieur van de lamp ‘waterbestendig’, zodat druppels gewoon eraf glijden in plaats van zich op te hopen op plekken waar ze niet thuishoren.
Het afsluiten van openingen
De echte gevaarzone bevindt zich meestal waar de draden met de lamp zijn verbonden. Dat is het zwakste punt.
Om te voorkomen dat vocht zich verspreidt langs de draden, gebruiken we hittekrimmende buizen of we bedekken de verbindingen met epoxyhars. We zorgen er ook voor dat de connectoren bestand zijn tegen hoge temperaturen en luchtvochtigheid. Anders kunnen de contactpunten oxideren en uiteindelijk kapotgaan.
Het probleem: hitte versus lucht
Hier komt het lastige punt. Als je alles goed afsluit om water buiten te houden, houd je ook de hitte vast. Omdat er geen luchtstroom is, worden de elektrische contactpunten enorm heet. Veel mensen maken hierin fouten. Als je standaard PVC-draden gebruikt, zullen deze na een paar maanden broos en kapot gaan. Dat is een ramp.
In plaats daarvan gebruiken we siliconendraden die bestand zijn tegen temperaturen van 200°C of meer. Ze blijven flexibel en stevig, zelfs wanneer de lamp op maximale snelheid werkt en de afsluiting perfect is. Dit is de enige manier om te voorkomen dat de isolatie smelt.